ΓΕΝΙΚΑ
Το Σύνδρομο Πρόσκρουσης ή Μηροκοτυλιαία Πρόσκρουση του ισχίου είναι μία συχνή αιτία πόνου στο ισχίο και αφορά κυρίως αθλητές νεαρής και μέσης ηλικίας. Χαρακτηρίζεται από την ανώμαλη προστριβή της μηριαίας κεφαλής με την κοτύλη. Το Σύνδρομο Πρόσκρουσης έχει ενοχοποιηθεί ως προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση πρώιμης Οστεοαρθρίτιδας.
- ΠΩΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ;
Το Σύνδρομο Πρόσκρουσης προκαλείται συνήθως από επαναλαμβανόμενο τραυματισμό της μηριαίας κεφαλής πάνω στην κοτύλη, κυρίως όταν υπάρχει ανατομική ανωμαλία τύπου Pincer ή Cam. (φώτο).
- ΠΩΣ ΤΑΞΙΝΟΜΕΙΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ;
Ανάλογα με το πού εντοπίζεται η βλάβη, το Σύνδρομο Πρόσκρουσης διακρίνεται σε 3 τύπους:
- Pincer: οστική διόγκωση του άνω ορίου της κοτύλης, προσβάλλει κυρίως αθλήτριες μέσης ηλικίας
- Cam: οστική διόγκωση στο όριο μεταξύ κεφαλής και αυχένα του μηριαίου οστού, προσβάλλει κυρίως νέους άρρενες αθλητές
- Pincer-Cam: συνδυασμός των 2 τύπων
- ΤΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΩ ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ;
Το βασικότερο σύμπτωμα του Συνδρόμου Πρόσκρουσης είναι ο πόνος στην περιοχή του ισχίου, ο οποίος χαρακτηριστικά επιδεινώνεται στις στροφικές κινήσεις της άρθρωσης και στα βαθιά καθίσματα. Η δυσκαμψία είναι επίσης ενα συχνό σύμπτωμα, ενώ η βάδιση επηρεάζεται σε προχωρημένες περιπτώσεις.
- ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ;
Η διάγνωση του Συνδρόμου Πρόσκρουσης βασίζεται στο Ιστορικό, στην Κλινική Εξέταση και στον Απεικονιστικό Έλεγχο. Κατά την κλινική εξέταση ο Ορθοπαιδικός εκτελεί ειδικές δοκιμασίες (τεστ πρόσκρουσης, faber/faddir test) μέσα από τις οποίες λαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για την κλινική κατάσταση της άρθρωσης. Ωστόσο, η τελική διάγνωση επιβεβαιώνετε με απεικονιστικό έλεγχο. Οι απλές ακτινογραφίες θα αναδείξουν τυχόν οστικές αλλοιώσεις που σχετίζονται με το Σύνδρομο Πρόσκρουσης, ενώ η μαγνητική τομογραφία θα αποκαλύψει πιθανές βλάβες στον επιχείλιο χόνδρο.
- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗΣ;
Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας εξαρτάται από διαφορετικούς παράγοντες όπως είναι το μέγεθος της βλάβης, η ηλικία του ασθενούς και το επίπεδο αθλητικών δραστηριοτήτων του. Η αρχική αντιμετώπιση είναι συνήθως Συντηρητική. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται η αποφυγή επιβάρυνσης του ισχίου, η λήψη παυσίπονων και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και η φυσικοθεραπεία. Η συμπτωματολογία του πόνου συχνά αντιμετωπίζεται με ενδαρθρική έγχυση κορτιζόνης. Στις περιπτώσεις που η συντηρητική αντιμετώπιση αποτυγχάνει συστήνεται η Αρθροσκόπηση του Ισχίου, μία ελάχιστα επεμβατική μέθοδος με την οποία εντοπίζονται και επιδιορθώνονται οι οστικές και/ή οι επιχείλιες αλλοιώσεις που προκαλούν πόνο στο Σύνδρομο Πρόσκρουσης του Ισχίου.
