Η Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα του Ώμου είναι μία επώδυνη παθολογική κατάσταση που προκαλείται από την εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στους τένοντες του στροφικού πετάλου του ώμου και κυρίως στον τένοντα του υπερακανθίου. Χαρακτηρίζεται από περιόδους εξάρσεων και υφέσεων και προσβάλει συχνότερα γυναίκες μέσης ηλικίας.
- ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΙΟΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ;
Οι κινήσεις του άνω άκρου και συγκεκριμένα η έσω και έξω στροφή καθώς και η ανύψωση επιτελούνται μέσω του υπερακανθίου τένοντα που είναι μέρος του στροφικού πετάλου του ώμου.
Η Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα προκαλείται όταν οι τένοντες του ώμου έχουν εκφυλιστεί και σταδιακά δημιουργούνται κρύσταλλοι ασβεστίου οι οποίοι επικάθονται σε αυτούς, με αποτέλεσμα τη δημιουργία τοπικής φλεγμονής που οδηγεί προοδευτικά σε μείωση του εύρους κίνησης του ώμου με συνοδό έντονο άλγος στην περιοχή του ώμου. Τα ασβεστώματα που δημιουργούνται και συσσωρεύονται, σταδιακά αποδομούνται και τελικά απορροφόνται απο τον ίδιο τον οργανισμό.
Είναι μία πάθηση αυτοπεριοριζόμενη, που εκδηλώνεται με εξάρσεις και υφέσεις και η οποία μπορεί να ταλαιπωρήσει τον ασθενή για μεγάλα διαστήματα.
- ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΒΕΣΤΟΠΙΟΥΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ;
Αν και η ακριβής αιτιολογία της πάθησης παραμένει άγνωστη, έχουν ενοχοποιηθεί διάφορες καταστάσεις που συμβάλλουν στην εμφάνιση της πάθησης. Μεταξύ αυτών είναι το γυναικείο φύλο, η ηλικία, το Σύνδρομο Πρόσκρουσης, προηγούμενοι τραυματισμοί, η χρόνια υπέρχρηση του ώμου, ο Σακχαρώδης Διαβήτης και η Θυρεοειδοπάθεια.
- ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ Η ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΙΟΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ;
Αρχικά, τα άλατα που σχηματίζονται και επικάθονται στους τένοντες του ώμου έχουν σκληρή σύσταση και συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα. Σταδιακά όμως τα άλατα αυτά αρχίζουν να αποδομούνται και προκαλούν τοπικό ερεθισμό και φλεγμονή. Το κυριότερο σύμπτωμα της Ασβεστοποιούς Τενοντίτιδας είναι ο πόνος στην περιοχή του ώμου, ο οποίος στις εξάρσεις είναι οξύς, συνεχόμενος, επιδεινώνεται συχνά τη νύχτα και δεν υποχωρεί με τη λήψη αναλγητικών φαρμάκων. Ο έντονος πόνος συνοδεύεται συνήθως από δυσκαμψία του άκρου που σταδιακά μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη κατάργηση των κινήσεων. Οι εξάρσεις της πάθησης είναι πολύ επώδυνες και είναι δυνατόν να επαναλαμβάνονται αρκετά συχνά, με αποτέλεσμα να δυσκολεύουν την καθημερινότητα του ασθενούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις η πάθηση αυτοπεριορίζεται και οι κρίσεις αυτές υποχωρούν με συντηρητική θεραπεία.
- ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΙΟΥΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ;
Η λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού από έναν έμπειρο γιατρό θα θέσει την υποψία της Ασβεστοποιούς Τενοντίτιδας. Κατά την κλινική εξέταση διαπιστώνεται έντονη ευαισθησία στην περιοχή, σε σημείο που μπορεί να είναι αδύνατη και η παραμικρή κίνηση. Η εξέταση εκλογής που μπορεί και να επιβεβαιώσει την πάθηση είναι η απλή ακτινογραφία του ώμου. Η ακτινογραφία θα δείξει το μέγεθος και τη θέση του ασβεστώματος αλλά μπορεί να δώσει και σημαντικές πληροφορίες για το στάδιο της νόσου. Σημαντική απεικονιστική εξέταση αποτελεί και το υπερηχογράφημα, που σήμερα χρησιμοποιείται και στη θεραπευτικη αντιμετώπιση της πάθησης.
- ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΙΟΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ;
Η συντηρητική αντιμετώπιση είναι αρχική θεραπεία εκλογής, με την οποία σε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών (80%), τα συμπτώματα υποχωρούν πλήρως. Η ανάπαυση και η λήψη αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων σε συνδυασμό με ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας οδηγούν σε ύφεση των συμπτωμάτων εντός λίγων εβδομάδων. Οι τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης είναι επίσης αποτελεσματικές στα επεισόδια έντονου πόνου. Μία λιγότερο διαδεδομένη αλλά εξίσου αποτελεσματική μη επεμβατική μέθοδος στην αντιμετώπιση της οξείας φάσης της Ασβεστοποιούς Τεντοντίτιδας είναι η χρήση του Κρουστικού Υπερήχου και η αναρρόφηση των ασβεστώσεων.
Στις περιπτώσεις που η συντηρητική αντιμετώπιση αποτύχει,συστήνεται η Αρθροσκοπική αφαίρεση των ασβεστώσεων με συμπληρωματική συρραφή του υπερακανθίου τένοντα, όπου απαιτείται. Η βελτίωση των συμπτωμάτων είναι άμεση και η ανάρρωση εύκολη και γρήγορη.
