Η Ρήξη του Υπερακανθίου αποτελεί μία από τις συνηθέστερες αιτίες πόνου και δυσλειτουργίας του ώμου. Ο Υπερακάνθιος μυς αποτελεί μέρος του στροφικού πετάλου, μιας δομής που συμβάλλει στην κίνηση και σταθερότητα της άρθρωσης του ώμου. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντική η έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση της βλάβης.
- ΑΝΑΤΟΜΙΑ
Το στροφικό πέταλο αποτελείται από 4 μύες: τον υπερακάνθιο, τον υπακάνθιο, τον ελάσσονα στρογγύλο και τον υποπλάτιο. Οι μύες αυτοί εκφύονται από την ωμοπλάτη και καταφύονται στο βραχιόνιο οστό, σχηματίζοντας ένα ενιαίο πέταλο γύρω από την άρθρωση του ώμου. Ο κύριος ρόλος του στροφικού πετάλου είναι η δυναμική σταθεροποίηση της άρθρωσης του ώμου σε όλο το εύρος κίνησης.
- ΠΩΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΡΗΞΗ ΤΟΥ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ;
Οι ρήξεις του Υπερακανθίου είναι είτε τραυματικής, είτε εκφυλιστικής αιτιολογίας. Η τραυματικής αιτιολογίας ρήξεις συμβαίνουν κυρίως σε νεαρής ηλικίας άτομα που συμμετέχουν σε αθλήματα υψηλών απαιτήσεων ή η εργασία τους απαιτεί επαναλαμβανόμενες κινήσεις των χεριών πάνω από το επίπεδο του ώμου (βόλλεϊ, τένις, χάντμπολ, άρση βαρών). Σπανιότερα μπορεί να προκληθεί και μετά από πτώση πάνω στον ώμο.
Αντίθετα, οι ρήξεις που συμβαίνουν λόγω εκφύλισης, αφορούν συνήθως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο τένοντας εκφυλίζεται λόγω χρόνιων μικροτραυματισμών (Σύνδρομο Πρόσκρουσης) που τελικά οδηγούν σε ρήξη του, ακόμα και με τη δράση μικρότερων δυνάμεων.
- ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΥΠΩΝ ΡΗΞΕΩΝ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ
- Οξείες ή χρόνιες: ανάλογα με το χρόνο που έχει μεσολαβήσει
- Μερικές ή πλήρεις: ανάλογα με το βαθμό της ρήξης
- Τραυματικές ή εκφυλιστικές
- ΤΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΩ ΣΤΗ ΡΗΞΗ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ;
Τα κυριότερα συμπτώματα σε μία οξεία ρήξη του υπερακανθίου (συνήθως τραυματικής αιτιολογίας), είναι ο έντονος πόνος στην εξωτερική πλευρά του ώμου, η αδυναμία άρσης και η μείωση της μυϊκής ισχύος του άκρου. Υπάρχει μία μόνιμη ενόχληση, η οποία μετατρέπεται σε οξύ και διαξιφιστικό άλγος κατά την κίνηση απαγωγής του σκέλους. Οι απλές καθημερινές κινήσεις γίνονται με μεγάλη δυσκολία ενώ ο ασθενής δυσκολεύεται ακόμα και να κοιμηθεί.
Στις χρόνιες ρήξεις το βασικό σύμπτωμα είναι η αδυναμία άρσης του άκρου και όχι τόσο ο πόνος.
- ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ;
Σε πολλές περιπτώσεις, η λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού και η σωστή κλινική εξέταση είναι αρκετά για να τεθεί η διάγνωση της ρήξης. Παρόλα αυτά, απαιτείται η διενέργεια ενός υπερήχου ή μιας μαγνητικής τομογραφίας που θα αναδείξουν με μεγάλη ακρίβεια την κάκωση, το μέγεθος της, καθώς και συνυπάρχουσες βλάβες γειτονικών δομών.
- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ;
Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας μιας Ρήξης Υπερακανθίου εξαρτάται από διάφορους παραγοντες. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται η ηλικία του ασθενούς και η γενικότερη κατάσταση υγείας του, ο βαθμός και η σοβαρότητα της ρήξης.
Η συντηρητική αντιμετώπιση συστήνεται συνήθως σε ασθενής μεγαλύτερης ηλικίας και σε ρήξεις μερικού πάχους. Η λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονοδών φαρμάκων, η παγοθεραπεία, η έγχυση αυτόλογων αυξητικών παραγόντων (PRP) και ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας μπορούν να αντιμετώπίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην ενδυνάμωση και σταδιακή αποκατάσταση της λειτουργίας των μυών.
Δυστυχώς σε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών αυτών τα συμπτώματα υποτροπιάζουν και η κατάσταση επιδεινώνεται.
Νέοι ασθενείς με οξείες, πλήρους πάχους ρήξεις που είναι αθλητικά ενεργεί συνήθως απαιτούν χειρουργική αντιμετώπιση. Μέθοδος επιλογής αποτελεί η Αρθροσκοπική Συρραφή του Υπερακανθίου τένοντα. Μετεγχειρητικά τοποθετείται μία ανάρτηση (φάκελος) ακινητοποίησης, ενώ γίνεται άμεσα η έναρξη ενεργητικής κινησιοθεραπείας. Σε συνδυασμό με ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ο ασθενής επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες εντός 3 μηνών.
