ΓΕΝΙΚΑ
Το διάστρεμμα της ποδοκνημικής άρθρωσης αποτελεί μία συχνή συνδεσμική κάκωση. Αφορά κυρίως αθλητές Συχνότερα τραυματίζεται ο έξω πλάγιος σύνδεσμος
- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑ ΤΗΣ ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ;
Η ποδοκνημική άρθρωση σχηματίζεται από τα οστά της κνήμης, της περόνης και του αστραγάλου και από τους συνδέσμους που τα συγκρατούν.
Οι σύνδεσμοι είναι ισχυρές, ινώδεις δομές που βρίσκονται στην έσω και έξω επιφάνεια της ποδοκνημικής και προσδίδουν σταθερότητα στην άρθρωση.
Τα διαστρέμματα της ποδοκνημικής άρθρωσης προκαλούνται συνήθως μετά από βίαιη έξω ή έσω στροφή του άκρου ποδός και ταυτόχρονα πρηνισμό ή υπτιασμό.
Ανάλογα με το βαθμό της κάκωσης τα διαστρέμματα διακρίνονται σε 3 κατηγορίες:
- 1ου βαθμού: απλή διάταση των συνδέσμων
- 2ου βαθμού: μερική ρήξη των συνδέσμων
- 3ου βαθμού: πλήρη ρήξη των συνδέσμων
- ΤΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΩ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑ ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ;
Τα συμπτώματα του διαστρέμματος ποικίλλουν και είναι ανάλογα της βαρύτητας της κάκωσης. Ο πόνος και το οίδημα της περιοχής, ο περιορισμός του εύρους κίνησης και οι εκχυμώσεις είναι τα κυριότερα συμπτώματα που παρουσιάζονται. Αστάθεια στην ποδοκνημικής άρθρωση εμφανίζεται όταν έχουμε πλήρη ρήξη των συνδέσμων.
- ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ;
Το ιστορικό της κάκωσης και η κλινική εξέταση αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο για τη σωστή διάγνωση. Κατά την κλινική εξέταση ο ασθενής εμφανίζει ευαισθησία κατά την ψηλάφηση της περιοχής και μείωση του εύρους των κινήσεων του ποδιού. Οι απλές ακτινογραφίες είναι εξαιρετικά σημαντικές, διότι αποκλείουν την ύπαρξη τυχόν καταγμάτων. Σε βαριές μορφές διαστρεμμάτων χρήσιμη είναι και η διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας της ποδοκνημικής άρθρωσης.
- ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑ ΤΗΣ ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗ;
Η αντιμετώπιση των διαστρεμμάτων είναι κυρίως συντηρητική. Άμεσος στόχος της είναι η υποχώρηση του άλγους και του οιδήματος. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται:
- Παγοθεραπεία ( 3-4 φορές την ημέρα για 15-20 λεπτά )
- Ανύψωση και αποφόρτιση του σκέλους
- Ακινητοποίηση
Σε σοβαρότερους τραυματισμούς ενδείκνυται η ακινητοποίηση της άρθρωσης με τη χρήση λειτουργικού νάρθηκα.
Ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού, τα συμπτώματα μπορεί να επιμείνουν από 10 ημέρες έως 6 εβδομάδες.
Μετά την οξεία φάση, σημαντικός είναι ο ρόλος της φυσικοθεραπείας. Οι ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας έχουν σαν στόχο την προοδευτική επανένταξη στις καθημερινές δραστηριότητες και την αποτροπή μελλοντικών υποτροπές.
Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται σε διαστρέμματα 3ου βαθμού με συνοδό αστάθεια και ενδαρθρική βλάβη. Σε αυτές τις περιπτώσεις συστήνεται η αρθροσκόπηση της ποδοκνημικής άρθρωσης.
